Ενέργειες του εκπαιδευτικού για την αντιμετώπιση περιστατικών εκφοβισμού και βίας στο σχολείο

Ο εκπαιδευτικός πρέπει:

  • να διαβεβαιώσει το παιδί-θύμα ότι «δεν ευθύνεται το ίδιο για ό,τι έχει συμβεί»,
  • να του θυμίσει ότι το νοιάζεται και ότι ο εκπαιδευτικός μπορεί να το προστατεύει,
  • να του πει ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν μόνο αν «σπάσει η σιωπή» και
  • να εξηγήσει ότι η κοινοποίηση των περιστατικών εκφοβισμού και βίας στο σχο-
  • λείο δεν αποτελεί «κάρφωμα»,
  • να συζητήσει το γεγονός στην ομάδα τάξης ως κάτι σοβαρό και ως ευθύνη όλων,
  • να κινητοποιήσει την αλληλεγγύη των μαθητών (αυτό καλλιεργείται πριν μέσα από διάφορες ψυχοπαιδαγωγικές δράσεις),
  • να προτείνει στο παιδί και στην ομάδα τάξης πρακτικούς τρόπους για την αντιμετώπιση δύσκολων καταστάσεων,
  • να ενημερώσει αμέσως τους γονείς του παιδιού,
  • να ενημερώσει παράλληλα την ομάδα των εκπαιδευτικών και το διευθυντή του σχολείου, η ακόμη και τον σύμβουλο, αν χρειάζεται
  • εάν κρίνεται αναγκαίο, να ζητήσει τη βοήθεια ενός ειδικού ψυχικής υγείας.

Προϋποθέσεις εφαρμογής δράσεων

  • εγκαθίδρυση και διατήρηση σταθερής ψυχοπαιδαγωγικής ή συναισθηματικής σχέσης με το παιδί θύμα και το παιδί θύτη,
  • διερεύνηση της οικογενειακής δυναμικής και προσέγγισης των γονέων
  • Ενημέρωση από ειδικό για τη συγκεκριμένη περίπτωση
  • προσέγγιση της σχολικής τάξης ως ομάδας (μικροσύστημα), με τις ανάλογες δυναμικές που πρέπει να προσεχτούν,
  • διευκόλυνση της θετικής αλληλεπίδρασης μεταξύ των μελών της ομάδας και της ένταξης των πιο «προβληματικών»/ ανήσυχων/ επιθετικών μαθητών και ψυχοπαιδαγωγικοί χειρισμοί των δυναμικών της ομάδας,
  • καλλιέργεια δεξιοτήτων διαβούλευσης και ομαδοσυνεργατικής δράσης
  • ανάπτυξη ικανότητας και πρακτικών διαχείρισης κρίσεων,
  • έμφαση στη διαπραγμάτευση και διαμεσολάβηση (π.χ. διαμεσολάβηση ομηλίκων)
  • αποκέντρωση της εξουσίας, σε όλα τα επίπεδα, «υπευθυνοποίηση» των μαθητών μέσα από την εμπλοκή τους σε διάφορες δράσεις
  • Τα στάδια υλοποίησης ενός σχεδίου εργασίας που στοχεύει στην προαγωγή της ψυχοκοινωνικής υγείας των μαθητών στο χώρο του σχολείου σε σχέση με φαινόμενα εκφοβισμού και βίας είναι τα ακόλουθα:

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

  • ΟΛΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ
  • Έλεγχο σχολικού χώρου /Ανάπτυξη στρατηγικών /προγραμμάτων anti-bullying
  • Παρεμβάσεις σε όλες τις ομάδες παιδιών (παιδιά- θύματα, παιδιά-θύτες, παιδιά-μάρτυρες)
  • Κινητοποίηση του σχολείου
  • Παρεμβάσεις σε σχέση με τις οικογένειες θυτών και θυμάτων
  • Συμβουλευτική υποστήριξη γονέων και παιδιών-θυμάτων
  • Σημαντικότητα ομαδικής διεπιστημονικής συνεργασίας (ψυχολόγου-εκπαιδευτικών-γονέων-ειδικώνν παιδαγωγών)
  • Συχνή η υποτίμηση του φαινομένου από την πλευρά του σχολείου
  • Ουσιαστικός ρόλος του δασκάλου στην ταυτοποίηση /εντοπισμό και ανάδειξη του φαινόμενου
  • Συστήνεται η δυναμική /αποφασιστική λεκτική παρέμβαση στην τάξη (σύντομη /σαφής /απειλητική) για να νοιώσουν τα παιδιά-θύτες ότι το σχολείο δεν αδιαφορεί και υπερασπίζεται τα θύματα
  • Με την επανάληψη του φαινομένου και ανάλογα την σοβαρότητα (έκταση /ένταση /επιπτώσεις) ενημερώνεται η διεύθυνση /καλούνται οι γονείς
  • Εμπλοκή όλων των εκπαιδευτικών και της διεύθυνσης στη διαχείριση του φαινομένου
  • Ενημέρωση από ειδικό στο σχολείο (εάν χρειαστεί)
  • Συστήνεται η συνεργασία με ειδικό για τα βήματα που πρέπει να ακολουθηθούν και για τη διαχείριση της επαφής με τους γονείς των παιδιών-θυτών και των παιδιών-θυμάτων
  • Συστήνεται η ατομική επαφή ειδικού-παιδιού
  • Ενθαρρύνονται τα παιδιά να αναφέρουν παρόμοια περιστατικά (η ανωνυμία τους διασφαλίζεται, ενώ επεξηγείται ότι δεν πρόκειται για «κάρφωμα»)
  • Εξήγηση για τις συνέπειες του φαινομένου και για τους τρόπους παρέμβασης
  • Ενθάρρυνση των θυμάτων να αναφέρουν το γεγονός
  • Απομυθοποίηση του δράστη
mifovasaiAdmin

View my other posts

Leave a Reply

Your email address will not be published.